Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gemiler;
kirli sularını,
kaldırdıkları deniz dibi çamurlarını
ve hasret sancılarını bırakıp
gider olmuşlardı
ufak-tefek sandallar arasından...

gel,
gel de
aşkımın ortağı ol...
% 10'u benim
% 90'ı senin olsun...
bu bana yeter

gerçek neydi?
bilen yoktu...
kitap yazanla
kitap yakan
bir olur muydu
hiç okuyan yoktu! ...

Ben,
Büyürken
Gelecek...
Gelecek
Yaklaşırken de
Ömrüm kısalacaktı...

ey gecem,
bundan böyle
yıldızların bana soluk
karanlıkların buruk
rüzgarların da
çok acı ve savruk

geldim,
geldim...
bir dağın eteğine erdim...
bir dağa baktım
bir bana baktım
dağın ardına da

neydi o?
dalga dalga gelen
senin bakışların mıydı?
gelip gelip
gözlerimin önünde
bir postere dönüşen....

annem türkülere kaldı aman aman garibem
ağlamak vasiyetin oldu anam anam garibem
ben dertten yıkılmazdım aman aman garibem
felek sebebin oldu anam anam garibem...

güneş doğmuş neyime aman aman garibem

gece miydi?
karanlığı kendine seçen
ve de yıldızları görünür eden...
gece miydi?
ayı kendine seçen
ve de yakamozları suya seren...

gece;
ay varsa,
yar varsa...
ay suya,
yar cana vurunca...
mehtap