Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

uzaklarda
çok uzaklarda
gözlerimin eriminde
karlar vardı
dağların doruğunda
beni kendine çekercesine

hüznümdü,
gündüzleri beni acı acı güldüren
geceler boyu için için ağlatan
hüznümdü,
beni yüreğimden yaralayan
ağlarken de gülerken de

öyle bir deniz ki
içimdeki;
fırtınalar eser
dalgalar görülmez...
gemiler gider
izi görülmez...

türkü söylemek gelirdi içimden
yar aşkınla yüreğime gelip girerken...
sazım sözüm dilim kolum tutulurdu
yar aşkınla yüreğimden geçip giderken...

coşup koşmak gelirdi içimden

incir,
helaldi ya
tadıyla, balıyla...
elma,
haramdı ya
suyuyla, havasıyla...

insan;
sevince
güzelleşir derler
haydi
dostlarım
sevelim sevişelim

bizim
kar'ımız
çok kararsızdı...
ne yağmurun içinden
çıkabiliyor
ne kendine dönebiliyordu..

köyde;
annem seslenirdi,
''- Fikret...Fikret...'' diye...
anlardım ki
niyeti,
beni okula göndermekti...

yaşam;
an be an
öyküler yazmakta
bir bana bir sana
bölümler açmakta
ya bir dizi

güftekar,
dizelerinde
kelimeleri kesti...
bestekar,
bu dizelerin üzerine
en uygun bir melodiyi biçti...