Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dumanına daldım yar,
ateşini göremedim...
nazlarına daldım yar,
yüreğini çözemedim...
yârim yar...yârim yar...

dolaşıyordum...
bazen kendimle,
bazen seninleydim...
kendimleyken,
zamanın içinden..
seninleyken,

ses..,
doğadaydı...
yeter ki
bırak kendini;
rüzgarlara...yapraklara...
illa ki dalgalara..!

dalda,
çiçekler açar...
arılar kelebekler konar...
dalda,
yemişler sarkar...
kuşlar böcekler konar...

damlalar,
bulutların gülücükleriydi...
yaprakları yıkarken,
ormanlarda...
camlardan süzülürken,
ruhlarda...

ben..,
hep çıplaktım...
başımı kaldırdığımda,
göğün mavilerini giyerdim...
bulutlar puanı olurdu..!

evim...
benim evim...
demeyin...
evinizin...
her köşesinin...
keyfini...

sessizlik...
sen demekti...
sensizlik ben..!
ikimiz de,
feryat ediyorduk..!

bir çorap giyersin..,
ayağının şeklini alır...
bir fanila giyersin..,
vücudunun kokusunu alır...
bir sevda çekersin..,
yüreğinin şeklini alır...

boyu filiz...
rengi filizi...
adı bile Filiz'di..!

Fikret Turhan-Yalova,
11.08.2013