Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

annem..,
sen olmasaydın...
ben de olmayacaktım...
annem..,
sen iyiki vardın...
ben ömür boyu kölen olacaktım...

bir anlam taşıyordu
gökteki o bulutlar;
içlerinde yağmurlar...
inatlarında yıldırımlar...
ya sele dönüp
sürükleyip giderler...

şarkılar söylerdim,
kulaklarına...
şiirler yazardım,
dudaklarına...
ne olur...
beni anla...

ellerin..,
ellerimdeydi...
gizemlerin gözlerinde...
çözeyim dedim..,
bakışların yetmedi buna! ...

geceleri...
sen yoksun diye...
karanlık koyu..koyu...
sarıyordu beni...
karabasanlar gibi...

yol var,denize gider...
yol var, göle gider...
yol var,yalnızca güneşe gider...

yol var,bağa gider...
yol var,ormana gider...

yarim...
sesin dillerden..
güllere sardı....
bülbül...
hem gülüne....
hem sesine....

insandım,
ve düşünüyordum...
yasak değildi ya..!
öyleyse...
ben,
VAR'dım...

söz doğar,
mum yanardı...
yatsı okur,
mum söner ve
söz batardı!

yalnızım..,
sesini duymak.
saçını okşamak...
dudağından öpmek istiyorum...
seni...
heyhat...