Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir anlam taşıyordu
gökteki o bulutlar;
içlerinde yağmurlar...
inatlarında yıldırımlar...
ya sele dönüp
sürükleyip giderler...

şarkılar söylerdim,
kulaklarına...
şiirler yazardım,
dudaklarına...
ne olur...
beni anla...

Ay'a...
aldanırdım...
suya vurunca...
Su'ya...
inanırdım...
sen içinde olunca...

aynı ateşte yanan
iki çöptük...
ki...
yandıkça,
birbirine sarılan...
sarıldıkça,

ay mıydı?
hayal olan...
yoksa,
o şehir mi
ay ışığında kalan...

yağmur doğanındı...
yer gerekti...gök gerekti...
rüzgar gerekti...bulut gerekti...
aşılayıcı toz gerekti...
sonrası;
kararı bereket...

bulut..,
gözüne girse...
rüzgar saçlarına...
bilirim...
nem kapacaksın..!
bunlar bahane...

Bahar,
Yağmur gibi...
Bahar,
Çiçek gibi bi'şeydi...

Bahar,

saçlarını...
rüzgarlara bırak...
kokularını bana....
gelip.. gelip değsinler...
orama...burama...

batağa,
basarsan eğer
çöker!
sakın unutma...

batağa,