Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sahilde;
yalnızlığımla yürüyordum...

karayel kulaklarımı ısırıyor...
deniz kabarmış mavisi beyazlara karışıyor...
serçeler kağıt parçacıklarını tık tıklıyor...

sevgi;
gönülde köklenir...
gelir,
gözlerde çiçeklenir...
gelir,
dillerde meyvelenir...

sırrı,
cama sürmüşler
aynalar yalan söylemez demişler...
sırrı,
cana gömmüşler
gönüller doğrudan şaşmaz demişler...

sendin..,
nefesimi sıkıştıran...
sendin..,
yüreğimi yerinden çıkaran...
sendin..,
bedenimi güneşinde kavuran...

kelimeler...
koşsa da,
nefes nefese....
yetişmeleri imkansız...
senin,
o buğulu sesine...

akşamımda,
keyfimin beş çayısın
yorgunluğuma inat...
demin tavşan kanı,
ve yanında
kesik bir limon parçası...

Zeliha,Yusuf'u diledi...
Yusuf,Rabbim beni koru dedi...
Olan Yusuf'un gömleğine oldu...
Gömlek gerçeğe şahitti,
Önden yırtılsa suç kalacaktı Yusuf'a...
Arkadan yırtılınca ne diyeceğini şaşırdı Zeliha...

camımı açtım,
camına karşı...
gözlerim aktı,
perdene karşı...
yârim yar,
yareme karşı...

Geceye baktım..,
Gözlerim daldı...
Buluta baktım..,
Rüzgara sardı...
Gece güneşsiz...
Gözlerim sensiz...

güle,
gül diyemem
benim için gülmeyince...
kahkahalar kokusunda
tebessümler yaprağında kalsın
ben istemedikçe...!