Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Fikret Turhan


söz..
çıktı mı?
dilden bir kere...

renkler,
güneşindi...
şekiller de...
sesler,
karanlığındı...
eller de...

bu eylül günleri,
gök yanıyor...
geceleri bile
insanı serinletmiyordu...
oysa ki
ağustosun

annem,
benim dilimdi
O söylerdi
FİKO dinlerdi
önceleri ninnileri
sonraları türküleri

sevgi;
gönülde köklenir...
gelir,
gözlerde çiçeklenir...
gelir,
dillerde meyvelenir...

kelimeler...
koşsa da,
nefes nefese....
yetişmeleri imkansız...
senin,
o buğulu sesine...

sırrı,
cama sürmüşler
aynalar yalan söylemez demişler...
sırrı,
cana gömmüşler
gönüller doğrudan şaşmaz demişler...

sendin..,
nefesimi sıkıştıran...
sendin..,
yüreğimi yerinden çıkaran...
sendin..,
bedenimi güneşinde kavuran...

bir silgi olsaydı...
elimizde..,
acaba..!
neleri silerdik
beynimizin ücra köşelerinde
anılar adına...!

her namazda
RABBİM'den sonra
içimi titretirdi
ANNEMİN çaresiz o halleri...
işte o zaman,
hasretin rüzgarları