Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güz..,
sen ağaçları
soyarken...!
toprağa,
yorgan oluyordun..
soğuklar gelmeden...!

gölgeler;
kimi sulara düşer,
kimi gözlere...
o zaman;
sulara akşamlar...
gözlere yaşlar düşer!

söz'e gerek yoktu..,
yarimin gözleri konuşurdu....
dil sürçse de bazen,
gönlün dediği hep doğruydu! ...

ses'e gerek yoktu...

süzersin dert...
gezdirirsin dert...
bu göz dediğin,
ne kadar meret...!

daldırsan dert...

bir denizdi...
gönlüm,
yüzmesini bilene...
yoğunluğunda..!

bir kumsaldı...

toprak...
gönlünü açar,
bir fidan çıkardı...
toprak...
gönlünü açar,
o fidan batardı...

yüreğimdeydin..,
sesin yoktu...şeklin yoktu...
yüreğimdeydin..,
bir adın bile yoktu...

sözlerimdeydin,

Birileri sana;
''-Yaprak gözlüm..'' deseydi...
Kele dönerdi...
Ağaçların hepsi!
Yolardım,
Tüm yaprakları...

bahar..,
işte böyle bir şey....
beyazın üstünde pembe...
pembenin üstünde gönlüm...
haydi gel....
beraber uçalım gülüm...

kalemimiz kurşundu
elimizde....
arkasına kapak koyardık
boyu uzasın diye...

silgimiz lastikti...