aşk...
doğada
dört nala kalkmış..
bir at gibi koşuyordu
çılgınca...
derdim,
dağları aştı...
dağlar,
kalıbıma bastı...
kalıbım,
gönlüme yaslandı...
dertler vuruyordu..;
dışıma..dışıma...
bağırımı açmış
aşkınla dimdik duruyordum,
ben onların karşılarında...!
dünya...
deviniyordu;
dışından döne döne..
içinden söne söne...
gönlüm...
yar yüreğinle;
iplikleri düğümlere,
renkleri resimlere döndürünce...
kıyamadım;
üzerine basmaya...
astım onu gönül duvarımın
geceleri,
karanlıklar sarınca
dualarım senle dolardı
uykularım,
sensiz geçmesin diye !
toprak...
anlamlarını,
içine içine saklıyor...
rüzgarsa,
daldan dala seriyordu...!




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......