Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güzellik;
ancak,
bu kadar olurdu! ..

göl..
gölgeler..

güz..,
sen ağaçları
soyarken...!
toprağa,
yorgan oluyordun..
soğuklar gelmeden...!

güneş;
sabahları
güne başlarken,
bir yol açardı
bize doğru suların üzerinde...
yanımıza gelebilsin diye! ...

güneş;
maviye çağırıyorsa...
deniz de öyle...
gözlerin de...

güneş;

gölgeler;
kimi sulara düşer,
kimi gözlere...
o zaman;
sulara akşamlar...
gözlere yaşlar düşer!

bir denizdi...
gönlüm,
yüzmesini bilene...
yoğunluğunda..!

bir kumsaldı...

yüreğimdeydin..,
sesin yoktu...şeklin yoktu...
yüreğimdeydin..,
bir adın bile yoktu...

sözlerimdeydin,

Birileri sana;
''-Yaprak gözlüm..'' deseydi...
Kele dönerdi...
Ağaçların hepsi!
Yolardım,
Tüm yaprakları...

süzersin dert...
gezdirirsin dert...
bu göz dediğin,
ne kadar meret...!

daldırsan dert...

toprak...
gönlünü açar,
bir fidan çıkardı...
toprak...
gönlünü açar,
o fidan batardı...