Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben..
çocukken;
sahile yaklaşınca
çılgınca koşmaya başlardım...
bu işe,
en çok deniz şımarır...

kumsalda...
seni aradım...
kumlar...
bu yaz güneşinde...
hasretin kadar sıcaktı....
dayanamadım....

Küçücük...
Bir sözcük olsaydım...
Hep...
Dilinde kalmak isterdim...
Islak ıslak...
Pembe pembe...

dana...
yaşında kesilince...
ona süt danası denirdi...
dana...
yaşını geçince...
ya boğa...

Ben ağladığımda,
O da ağlıyordu...
Sen olmadığında,
Oda dört dörtlük ağlıyordu...

Ben güldüğümde,

AŞK...BÖYLE BİR ŞEYDİ..!

Ateşler yanardı..,
Kimi evlerde...kimi ormanlarda...
Ateşler yanardı..,
Gönlümün onulmaz yaralarının

Aşk'tı...
Bizi...
Kanatsız uçuran...
Bizi..
Göklere çıkaran...
Bizi..

aşk tarlaları...
gözlerle...
sürülmeyi bekler....
yürekler....
kabarsın diye....

kimi,
aşkını gönlünün...
kimi de,
gözlerinin içinde tutuyordu..

kimi,

senin;
aşkındı..,
beni tozutan...
aşkımdı..,
beni;
toza dumana katan...