Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

annem,
öyle bir bağ ki
tam bozumun ortasında
ne zaman sarılsam boynuna
bağın bu en güzel asmasında
yapraklar sararmakta

erik ağacına baktım..,
beyaz çıldırmıştı...
yüreğime baktım..,
aşk çıldırmıştı...
o zaman...
aşk, beyaz mıydı? ...

gün,
bir ayetti;
akşama girerken de
sabaha ererken de
zikir gerekti...

bir bahar telaşıydı...
kuşların kanatlarında,
mavi mavi çırpınan...
yarimin bakışındaysa,
sarıdan yeşile saklanan....

korku gelir..,
yürekleri titretirdi...
korku gelir..,
şarkılar söyletirdi...!

korku gelir..,

gül...
yaprak..yaprak...
goncasına sarıldı....
goncası...
gizemlerini sakladı...kaldı...

Görmeyen...
Işığı hiç bilmez...
Işıktan korkar...
Görenler...
Karanlığı bilmez...
Karanlıktan çok korkar...

Güneş...
Günlerin önünde
Dağlara vurduğunda...
Dağlar...
Duman..duman yanar...
Dağlar...

güneşi...
doğsun diye...
biz olurduk...
geceler boyu bekleyen...

oysa...

Sana,
Tutkunum...
Neden?
Çözemiyorum....
Ne kadar güzelsin...
Ne kadar şirinsin...