Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerimi uzattım,
güllere değer diye...
dikenlere kızmadım,
kanım damlasa bile...

avuçlarımı açtım,

üzerindeki güneş...
aynı güneşti..
elma ağacı da...
aynı ağaç...
ki...o duruyor...
güneş ise...

harikaydı;
piyanoda tuşlar...
kemanda teller...
çamların altında buseyi
hatırlatıyordu peri'ye...
sözlerden öte...

bakışların...
gözlerinden de...derindi...
derinden...derinden...gelir...
çağlaya...çağlaya...
derinlerime düşerdi...

Sevgileriydi..,
O dört genci
Bir araya getiren...

Paylaştıklarıydı..,
Dördünü

babam...
benim babam...
can babam...adam babam...
illa ki...insan babam...
gözleri...
gülücükler saçan babam....

ben...
seni seviyorum...
öyle ki...
gözlerimi her açtığımda...
seni...
yanımda görmeyi diliyorum....

ben...
ellerine düştüm...
sense...dillere....
ben...
dillere küstüm...
sense...ellere...

ben de..
göçmendim...
ben gibi...
göçmen kuşları da geldi...
güneylerden kuzeylere...
gökler şenlendi...

ellerim....
kırışsa da...titrese de...
onların ruhunda var...
ki onlar...
hep okşamak ister....
zira...beden...