Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gece...
kıskançtı...
güneşi beklerdi...
doğsun da...
yıldızlarını örtsün diye...

ellerimi uzattım,
güllere değer diye...
dikenlere kızmadım,
kanım damlasa bile...

avuçlarımı açtım,

üzerindeki güneş...
aynı güneşti..
elma ağacı da...
aynı ağaç...
ki...o duruyor...
güneş ise...

harikaydı;
piyanoda tuşlar...
kemanda teller...
çamların altında buseyi
hatırlatıyordu peri'ye...
sözlerden öte...

Karanlık...
Geldi üzerime....
Kara..kara..kapkara...
Yapıştı yüreğime...
Gömüldüm...
Karanlığın içine..

Bir lunapark düşün...
Gün karanlığa saklanmış...
Işıklar yanmış...
Sesler birbirine karışmış...
Atlıkarıncalar...
Dönme dolaplar...

Bir nefes aldığımda
Düşünürüm...
Kaç miliyarı
Eşlik etmekte bana....
Reklerini...
Dinlerini...

Neresi....
Senle benim...
Bakışlarımızın
Kesişme yeri...
Gözlerimize....
Yakın bir yerde mi?

Sarhoşşşşş....
İçe...içe...doymuyordu...
Şişelerin dibinde
Neyi arıyordu?
Orospuuuuu....
Sevişe...sevişe...kuduruyordu...

Ağaçlar için yaprak...
Meyvalar için çiçek..neyse..
Sen bana öylesin...
Sen benim çiçeğimsin...
Sen benim yaprağımsın...