Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

eken...ektiğini bilirdi...
aman yar....yarim yar...
toprak da...verdiğini...
aman yar...zalim yar...

gönül...sevdiğini bilirdi...

yaş...
60'larda...
gönlüm ise;
ilkokulun bahçesinde
ilk aşkımın peşinde
kan-ter içinde....

yaşam için seçilmişsek,
dertlerle yüklenmişsek...
bir bedeli varsa ödenebilecek,
sevebildiğince sevmek gerek! ...

yaşam için seçilmişsek,

yağmur yağıyordu...
her damlasında bir aşk...
her damlasında bir sen vardı...
yağmur yağıyordu...
oysa gönlümde,
hep o ateş yanıyordu...!

vedalar...
ne kadar çoktu!
kimi vefasızlığa..
kimi sevdasızlığa...
kimi de hayat'a
hep el sallıyordu! ...

yağmur,
sevda gibidir...
biri bulutta,
biri gönülde görülmez! ..

yağmur,

yağmur,
göğün hediyesiydi..,
yaşlarım senin...
göğünki bulutlara sarılıydı,
benimki buğulara...
ilki toprağın,

rabbimdi..,
tüm güneşlerin sahibi...
bir güneş doğuyordu
yarimin gözlerinin içinden
yalnız benim için...!

kalemim,
yalnızlığımı yazacaktı...
kağıdına delercesine bastırınca,
defterin canı yandı! ...

sesim,

yardan...
bir haber geldi....
tutundum...
hasretin yollarına....
kaydı ellerim...
düştüm kara kuyuya....