Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

korkarım...
sana olan aşkım....
alışkanlık olmasın...sakın...
sabah kalktığımda....
yüzümü yıkar...
ellerimi siler gibi...

onlar....
sevgilerini...
renklerle bezemiş...
renklerini...
kanatlarına sermiş...

kar;
beyazda kayboluyordu
göz gözü görmezken...
yar;
gönlümde eriyordu
göz göze bakışırken...

ben...
-ben... diyordum..
kendi kendime..
-niye hükmedemiyorum....
hiçbir şeyime...
ne beynime..

sen...
gönlümdeyken;
ben gülümsüyordum
kendi kendime! ...

sen..,

kimi zaman susmalısın;
sözlerini aramadan...
ses tonunu ayarlamadan...
sadece yere bakmalısın,
hiç konuşmadan! ...

kimi...
bir sözü söylerken,
gülümserdi...
kimi dinlerken..!

kimi...

kamış,
suda büyür...
kesilir...şekillenir..
biri üfürünce,
ney'e dönerdi!

ormanların...
kışını...karını düşün...
kayınları...gürgenleri...
meşeleri çıplak...
defneleri..koca-yemişleri...
taflanları örtük...

sen...
karlardan...
-üşüyorum....
diyordun ya...
oysa...
kardelenler....