Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ağaç;
hamur olur kağıda...
kalem olur yazılır..
kitaba döner...

insan;

ağaç,
hürriyetti...
toprağa karşı
kökleriyle...
güneşe karşı
yapraklarıyla...

gözlerim..,
saklıyamıyordu seni...
kapaklarına inat..!
aklım..,
unutamıyordu seni...
gözlerime inat..!

gözlerden düştüm..
gönlüm yarelendi...
sarayım dedim...
eller yetmedi..

gönülden düştüm..

yüreğim..,
sınırsız alıngan...
sınırsız serseri...
ancak böyle yazılırdı
şiir dedikleri...

sen benim,
güneşim olsan...
her doğduğunda,
sıkı sıkı sarılırım sana...
kollarım,
alev alev yansa da...!

aşkın..,
yüreğimi çizmişti...
kansız,bıçaksız...
aşkım damlıyordu,
yalansız,dolansız..!

seni seçtim...
yolları geçtim....
ne kadar? yolum kaldı....
merak ettim....
kilometre göstergem bozuktu....
göremedim...bilemedim...

aşk...
öyle bir şey ki..
roman olsa,kitaplara...
şiir olsa,mısralara sığmaz...
adı da konulmazdı...
asla...

yolu yola ekledim...
sana gelirim diye...
derdi derde ekledim...
aşk'ı bulurum diye...

kimi yolun yolcusuydu...