Figen Şençamlar Şiirleri - Şair Figen Ş ...

Gün aydı…


Ertesi güne hızla ilerliyor zaman …

Aşk ...

Bir keremi değer yüreğe ...

Öyleyse varsın kapatsın ansızın gözlerimi ...

Titriyor ellerim uzun zamandır sayfaya aktaramadığım kelimeler yarış içinde önce be önce ben ...

Yüreğimde biriken parmaklarımdan fışkırmak için
sabırsızlanan ama olmuyor sıraya koyamıyorum…

Ben neden aklımdakileri yazamıyorum

Gidenin ardı hep sonbahar mı olmalı...

Birikmiş göz pınarlarında kalanın yaş ...

Sokaklarda kurumuş yapraklar ...

Zamanı ortasından ayırıp bir yerlere varışları ...

Korkunun arkasında ürkek titrek bakışları …

Kıyamet mi koptu nereye ey insan kaçışları …

Unutmak için süre gerek...


Ruhum sana tutsaktı sadece sevmiştim,sevilmem zaman aldı...

Sen bodrumsun...

Bodrumda benim biliyormusun...

Rüzgarlı bir temmuz öğle üzeri bodrum kumbahçe elimde bir sade gazoz Nebile bakkaldan tarla sokağa yürüyorum …

Sahilde insanlar kimi denize giriyor kimi güneşleniyor uzakta elinde bir kova bağırıyor çocuk süt mısır varrrr …

Anneannem karışık kızartma yaptı aklım hem evde hem denizde yemeği yiyip kaçsam yine
yüzmeye kızacak ama beni tutamaz ki gireceğim işte adımlarımı sıklaştırıp neredeyse koşar

Yine bitiyorken yaz yoksunluk içinde ...

Suskunluğum iyice çökmüşken içime ...

Konuşurken dinletemiyorsam beni ...

Bir varmış hep varmış hep olacakmış diye sürdü...

Gün ,ay ,ay ,yıl aldı adı yıllar oldu...