Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Kağıt parçasından gemi yapardım,
Çocuktum leğende suya salardım.
İçi boş borudan tabancam vardı,
Düşmanıma güya korku salardım.

Ne olsuysa oldu hayalmiş hepsi,

İnanmayan inanmıyor
kendini yokluğa
idama mahkum sanıp
Gün bekliyor
Zavallı
İdama giden

Karanlıkta beyazdım,
Ben çöllerde ayazdım,
Kamışlıklarda sazdım,
Çalan olmaz bir türlü.

Çizg.üstünde noktaydım,

Yaktın çok gönülleri,çok gönüllerde şaşkın,
Yetsin artık bu çile,yeter de, kan akmasın.
Ne zaman uyanacak,yüreklerdeki aşkın,
Barış artık bizimle,ne olursun bir mayıs.

Bir Mayıs'ı bize çok görenlere,
Bayramı zehir zıkkım edenlere,
Huzura taş atan,hain ellere,
Hakkımı helal etmem,etmiyorum.

Bir memleket tanıyorum,sevimli
Dolup taşıyor neşesi gökyüzüne.
Orada yok bu senin,bu benimdi,
İyilik yazdırır herkes yüzüne.

Bir memleket tanıyorum,apaydın,

Dünyaya getirildik yiyip içip yaşamak için
Arada bir belki kaçamak için
Sanıyoruz yanılıyoruz

Soluk alıp vere vere soluyoruz

Güneş tutuldu,dünya kalmış nursuz,
Güneşe iftira atar onursuz.
Bulmuşsun kolayını sen ey gafil,
Alem sorumlu,bir sensin sorumsuz.

Kiminin sevgilisi,
Kiminin düşmanı,
Topraktan,kil'den.
Ben,
Ne zaman gel artık diyecek,
Bir haber bekliyorum,

Bir kulunun önünde
Kızarıyorken yüzüm
Yarabbi huzurunda
Neden böyle yüzsüzüm
Kendi huzurunda bana
Kızaracak bir yüz ver