Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Allah düşürmesin kimseyi dara
Dara düşmekten oldum mu fukara
Bakımsız kalırım yaz boz olurum
Zenginin gözün de bir toz olurum

Hayallerin toptan hakikat sanma,
Dünya baki değil boşuna yanma.
Sana layık değil bir anlık şeref,
Aman gönül gel nefsine aldanma.

Amineden bir Nur doğdu,
O an cihan pür/nur oldu.
Aç gözünü ademoğlu,
Amine’den bir Nur doğdu.

Hastaların ilacı O,

Ne güzel mal getirmiş,teşekkürler satana,
Ne güzel de pişirmiş,teşekkürler yapana.
Kıymasıda kasaptan,körpemi körpe dana,
Aklımıza gelmiyor tefekkür yaradana.

Aklınıza ilk geleni yazmayın,
Bakın duvarda elek var unutmayın.

Baktım akıl aynamdan kendimi gördüm
Yanımda saksım vardı onu da gördüm
Açmıştı kırmızı gül onu da gördüm
Pek farkedilmiyordu amma dikeni

Koklamak istedimde gülü gördüğüm

Bitmez sanan pek çoktur,lakin bitmeyen yoktur,
Hem dağarcığı boştur,hem nasihata toktur.
Dönmek ister yüz geri,başlamıştır seferi,
Dönemez insan geri,yaydan çıkmış bir oktur.

İnsan benzer akıllı,hemde canlı füzeye,

Aras Kura Hazar a,Fırat Dicle Basray a
Kıvrım kıvrım akıyor akıtıyor
Akıtıyor aşkımı durmaksızın deryaya
Koparmış yularını geminden kısrak gibi
Eli kolu bağlanmış ağlar şimdi sahibi

Görüyorum ilerimi gerimi,
Nerden çıktı bu adet,
Alkışların yeri mi?
Koyarken makberine,
Helal süt emmiş şehidimi,
Alkışınız sizde kalsın,

Anlaşıldı şimdi neden,
İlla alkol dedikleri.
Ayık kafayla yenecek,
Şey değilmiş yedikleri.