Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Kainatta insanlar,
İnsanlarda kainat.

Kainatta zerreler,
Zerrelerde kainat.

Dalgın dalgın giderken
Gözüm açıldı birden,
Çok zaman el kol sallayıp geçen
O tanıdık tinerciydi karşıma çıkan
Biliyorum her zaman yapmasından
Bağırıp çağırmasından.

Suda boğuluyorum
diye güya,
Kendini attı,
sudan dışarıya.
Havaya,

Zalim yar büyü yaptın gönlüme
Kendine sımsıkı bağladın beni
Tokat atsan asla sesim çıkmıyor
Nasıl yağladınsa yağladın beni

Evirde çevirde haydi vur bana

Bakmayagör gözüne,kanmayagör sözüne,
Bir gün seyran ettirse bin gün pişman ettirir.
Bakmayagör beline,bakmayagör eline,
Bir gün yağ bal yedirirse,bin gün zehir içirir.

Sen biricik dünyamsın,görülmemiş rüyamsın,

Kendi hayatından haberi olmaz
Babalar evladı için yaşarlar
Omuzuna yüklenip bir aileyi
En yüksek dağları yılmaz aşarlar

Babalar yorulmaz hasta olmazlar

Aldatmasın seni bahar,ani kopan fırtınalar,
Okyanusta batırmıştır,ne gemiler ne mavnalar.
Aldatmasın seni bahar,ani düşen kırağılar,
Dondurmuştur bahçelerde,ne çiçekler ne fidanlar.

Aldatmasın seni bahar,yağmur da var dolu da var,

Düşmeye başlama elden ayaktan
Başın kalkmaz olur daim yataktan
Nefsinin elinde esir olmaktan
Gözlerinden yaşın hiç dinmez olur

Gider dönmez gençlik güvenme ona

Gurur=Sıfır
Neyle çarparsan,
Çarp,
Beyle,paşayla,
Alimle,cahille,
Sonucu sıfır yapar,

Bak şu dağın duruşuna
Dolunayın vuruşuna.
Kalpler kalplere karşı,
Bak gönlümün uruşuna.