Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Irmak baştan kirli,
İnsan baştan kibirli.

Yeni doğmuş şaşkın bakar,
Yapma bebek ne ağlarsın.
İnsan oğluna dert batmaz,
Rahatın battığı kadar.

Şu an inanın gerçekten
Başım ağrıyor,
Beş on dakika soğukta kaldım
Ondan biliyorum.
Birisi ölse Azrail den.
Bir söz işitsem dilden

İstisnalar kaideyi bozamaz.
Herkes birer Rabia da olamaz.
Aklım ermez örneğimiz bellidir,
Yolum O/nur başka bir yol olamaz.

Çok bilmiş değilim ümmiyim ümmi

Bebek doğduğu anda,
İlk sesi ınga diye ağlamak oldu.
Nedenini kendisi değil,
Annesi biliyordu.

Anne memesini verince

Beden kalır hayal gider geziye
İster ise atiye ister maziye
Elindeyse dön bakalım gençliğe
Mezarını onun için severim

Dünyada gezersin ben benim diye

Yiğidim bu güreş öyle yapılmaz,
Rakibe zincir bağlanır mı hiç,
Bu rakibi yenmek yenmek sayılmaz,
Hakemin kararını bekle bakalım.

Yavuz dedim sana havuz mu sandın
Ben buz demiştim sen tuz mu sandın
Zehir dedim içtiğin sen bal mı sandın
Çalma dedim sana sen çal mı sandın

Kemal dedim sana sen al mı sandın

Karanfil koydum çaya,
Yaya ulaştım aya.
Selam olsun dünyaya,
Ben artık gidiyorum.

Taamları temizdi,

Ölüm çok korkuttun yıllardır beni,
Ben artık tanıdığın ben değilim.
Aşık oldum beklerim ilk buseni,
Ben artık tanıdığın ben değilim.