Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Âşkınla ben düştüm efendim dinle,
Mecnunlar gibi bir çifttik seninle.
Ey mazi gönlünce ağlayıp inle,
Nasıl yoğruldun bilmemki bu kinle.

Bir çift yaprak gibi yüzerdik,

Ben senin sen benim imtihanımsın
Çözülmesi çok zor problemimsin
Zorlar kolaylaşır senin aşkınla
Ben seninim sen benimsin benimsin.

Ben seni sevmez oldum,
Sen beni sevmeyince,
Beni seveni buldum,
Sen beni sevmeyince.
Ben ki seni sevmekle,
Gözüm görmez olmuşum.

Küçük görme kendini,sen büyüksün yıldızım,
Sayısız kardeşin var,zannetmeki yalnızım.
Aydedeye darılma,karıncaya sarılma,
Çok mu ağrıyor söyle kalbindeki o sızın.

Aydede senden alır,yüzüdeki o nuru,

Uçuyorum uçuyorsun uçuyor
Koşuyorum koşuyorsun koşuyor
Hep ağlamak değil benim kaderim
Coşuyorum coşuyorsun coşuyor

Adın adı olmuş
Ümraniyedeki mezarlığın
Şifa dağıttığın hastalar
Kavgasız gürültüsüz
Orada yaşıyorlar.

Cumhurun bayramı özelmi özel,
Renklerin dansı güzelmi güzel.
Kırmızı mor yeşil yedi rengi say,
Ahengi bozamaz hain kirli el.

Cumhuriyet fazilettir bilene,

Bu sabah yine beni tanıyan seni gördüm
Sorularınla epey başıma çorap ördüm
Bilgi sayarın seni tanıyor mu diyorsun
Her sevginin sonunda ihanet ediyorsun

Yakıp gittin gönlümün en derin yarasını

Ben dumansız ateşlerde çok yandım
Her yüzüme gülenleri dost sandım
Yalan dolan sevgilerden usandım
Her çiçeğin bir mevsimlik ömrü var

Ne sevdimse hep dert oldu içime

Gönlümün her akşam açılır boşlukları,
Bu boşluklar ki içine dünyalar sığar.
Toplar başıma en fitil sarhoşları,
O zaman esemez gönlümde serin rüzgar.

Cehennem misali yanarım dertlerimle,