Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Dinle oğlum dinle kızım dedeni,
Vardır elbet söylenenin nedeni.
Bir güzel gördünde cız etti için,
Kaptırdın gönlünü hemde o biçim.

Gözün başka bir şey göremez oldu,

Alemin derdi benim derdim,
Kimsenin umurunda değil benim derdim.
Bir zamanlar bu dünya benim derdim
Şimdilerde vazgeçtim dünyayı size verdim

13.11.2011

Posta gelirdi eskiden,
Arkadaştan,dostan,sevgiliden.
Nesli tükendi şimdi,

Bu gün çalındı kapı,
Postaaa deyince postacı,

Kimi kursta kimi usta
Kimi sağlam kimi hasta
kimi neşeli kimi yasta

Kimi nan arar kimi pasta
Kimi yalancı kimi talancı

Orta terk diplomasız bir paşanın oğluyla
Beraber çalışmıştım ben torpilsiz o pilli
Darbeden sonraları büyük mütahhit zilli
Darbelerin sebebi çok açık bence şimdi

Ruhumla bağlı ruhun beraberce uçtular
Bir kıvılcım yetermiş birlikte tutuştular
El sallarken ellerim.gözlerim yere daldı
Hissetmiyorum artık bedenim ruhsuz kaldı

Çoban çeşmesinin suyu kesildi,
Şiir üstadının soyu kesildi.
Şiirde mananın sesi kesildi,
Kurudu sözlerin çoban çeşmesi.

Bu günlerde acaba demokratik bir dünya devleti kurulabilse dünyada AÇ insan kalır mıydı?
Google den araştırmak niçin tıkladım.Doğrusu dehşete kapıldım.Meğer dünya devleti kurmak isteyenler harıl harıl çalışıyorlarmış.Beni dehşete düşüren dünya devleti kurmak isteyenlerin demokratik, sosyal ve hukuka bağlı bir dünya devleti değil (Faşist veya komünist veya kapitalist) bir dünya devleti kurmak istemeleri.

Dünya devleti kurmak isteyenlerden birisi şu önemli soruyu soruyor.Diyor ki ’’Önemli olan bu devleti zorla mı yoksa insanların rızaları ile mi kuracağız?

Ve şu kanaata vardım.Bazı yerlerde zorla,bazı yerlerde rızayla bu devleti kurmaya karar vermişler.Kurmak istedikleri gerçekten demokratik, sosyal ve hukuka bağlı bir dünya devleti olsaydı ve rızaya dayalı kurmaya çalışsalardı belkide çoktan dünya devletini kurmuş olurlardı.

Narin eller emzirir saraylarda büyürsün
En hafif esintide çok çabuk öksürürsün
Beni göremeyince verem olur çürürsün
Seni çok seviyorum vallah billah fasulyem

Seni yetiştiren O,çilekeş insanlara

Bak çıkmadı korktuğunuz o kaos
Her manşetiniz daima çıktı fos.
Tam ağarmasada ortalık loş,
Gel artık ey sevgili can haydi koş.