Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Seyyare samanyolu
Çekirdek topraktaki
Ağaçlar ormandaki
İçindedir O aşkın

Aşıklar zikrediyor

Akıl nefse teslim,
Hürüm der.

Nefis çeker
Akıl gider.

Ayaklar gider,
Sallanır kollar.

Başı taşır gövde,
Kaşır tırnaklar.

Hecenin sayısı yok,
Şiirin dayısı yok.
Alemin ayısı var,
Şakirin sayısı çok.

Gökte yüzer bulutlar,

Çocuğum küçüktür şefkate muhtaç,
Annesi geç kalma kollarını aç.
Değmesin yılanlar sokmasın onu,
Şu alem yaşayan küçüğe muhtaç.

Ayaklanma (!)
Ayaklanırsan yürürsün.
Yolun doğru değilse,
Yüzüstü sürünürsün.

Hangi ırmağın çocuğu olursan ol.
Menzilimiz aynı buluşmaya hazır ol.

Her şey istismara müsaittir,
Önem verdikçe,büyütürüz,
Halbuki istismar küçüklüktür.

Yanar dağı kim yakar,acaba kim söndürür?
Şu koca kainatı,acaba kim döndürür?
Canlıyı cansızları kim yaşatır öldürür?
Düşün biçare aklım,iyi bak da aleme,
Paye vermeyi bırak,şu akılsız aleme.
Ondört asırdır Kur'an düşün diyor durmadan,

En zıttıma giden,
Yersiz gurur.
Sahibini alnından vurur.

En beğendiğim kelimeler
Fikir,