Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Kur'anı astı duvara,
Okumaz,
Gelde anlat şimdi
davara.

Okumayanın fikri,

Ne hikmetse
Zenginlik arttıkça
Bezginlik de artıyor.FK.


Temiz yamalı giyinirim,

Ne cahilim ne de alim
Aldı beni bir düşünce
Ne olacak benim halim
Beden toprağa düşünce

Manzaraya iyi bak,iyi bak manzaraya,
Gülmek mi ağlamak mı? ağlamak mı gülmek mi?
İçini gıdıklayan,acıtan manzaraya.
Ne olmak istiyorsun,sararıp dökülmek mi,

Hangisi daha fazla,daha fazla hangisi,

Bir tek tohum ektin mi ki toprağa
Bir tek fidan diktin mi?
Bir tek selam verdin mi ki kimseye
Bir yetime gülümsedin mi?

Bir çağlayan suya sen dil oldun mu?

Bir elimde güneş bir elimde ay,
Ne muhteşem Yarap,
Evren denilen saray.

Bir elimde kaşık,
Bir elimde çorbamla tası,

Dünyada yalandan geçilmiyor.
Yalana yaslanınca
Doğrular seçilmiyor.

her şeyi birden istemekti
en büyük yanılgımız.

Kıpkırmızı domates,içi beyaz taş gibi,
İri iri çilekler, urları var baş gibi.
Kanser ekip kanser biç,devam et sen yoluna,
Dışın insan için ne,kokuyorsun leş gibi.

Yalanla dolanla atılan kazık
Olsa da atana bir lokma azık
Zehiri sonradan çıkıyor yazık
Kazıkçıya kazık atamıyorum.

12.12.09

Ahşap kapılı kerpiç evlerin
Her birinde geniş geniş kapılar
Misafir beklerdi çalınmak için
Kapılarındaki pirinç tokmaklar
Ben O kapıları şimdi özlerim