Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Koyun olsan süt yapardın,
Arı olsan bal.
Çok okudun yeter artık,
Okuma bana maval.

Kamış mı sandın,

Nefse uyar aklı yok ki,adı üstünde hayvan.
Nefse uymaz aklı vardır, adı üstünde insan.

Sen olunca başkasına ihtiyacım yok benim,
Hayallerim,rüyalarım,ümitlerim hep sana.
Yemesemde içmesemde inan karnım tok benim,
İster öldür ister dirilt ne yaparsan yap bana.

Ne hiddetin,ne şiddetin,ne şefkatin isterim,

Saray gibi evlerde,sıkılıyor solluyor
Çatık kaşla süzdüğü misafiri kolluyor
Sıkıntıdan kalbini kriz yoklar nihayet
Ne bilsin o zavallı kendi işler cinayet

Takım takım takımlar,hep yapılsın bakımlar

Evden çıkmadım dışarı
Düşüncelerimleyim
Bugün yalnız.

Biliyorsun değilim yalnız.
Havada bulut

Akşam akşam!
Karanlıklarında
kaybolsam
Ve yine sabahleyin
Güneşle birlikte
Doğsam.

Yıllardır uyutulduk
O/Nur uyandırdı
inatla uyanmadık!

sevgisini
yağdırdı

Bakma sen yılların uzunluğuna
Saniye eşittir yıl sanacaksın
Bu yolun sonuna geldiğin o gün
Sevgili dünyadan usanacaksın

Bakma sen yolların uzunluğuna

Annem babam çok çektiniz yokluktan,
Biz şımardık şimdi ise çokluktan.
Bazıları kırılırken açlıktan,
Şikayetler şimdi oldu tokluktan.

Denizler köpürür faylar kırılır,

İçinden geçirdiğin hayallerin de imza
Tatbikada koyduğun her şeyden sorumlusun
Sesten imza mı olur şaşkın sen ne diyorsun
İnanmayan meydanda halini görüyorsun

Benim adım imandır bir adımda imzandır