Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Aklımın erdiği her devreyi dolaştım tek tek,
Her devir aynı nizam içinde devam edermiş meğer.

Neden akşam oldu neden olmuyor sabah
Gün doğmayacak mı bir daha eyvah.

Güvercin,,
Yemlenirken korkak korkak,

Usulca yaklaştı kedi,
Ha atladı ha atlayacak.

Derdime derman olan yarama merhem olan
Aleme ferman olan görülende kaybolan
Görün bana bir daha kaybolma hayalimden
Senden başka yok bana dert veren derman veren
Gir kalbime bir daha çıkma ne olur güzel

Gençliğini kullandırıp bir kenara attırma
Starlığa mıtarlığa hayalini kaptırma
Görmelisin çok net arızasız uzağı
Görmelisin önüne kurulan her tuzağı
Tuzakların kurbanı gördüğün her fahişe

Boylu poslu sakallı
Güler yüzlü dedeydi
Hemen hergün her zaman
Bir fukara evdeydi
1945-50 li yıllar
Yokluğun kol gezdiği

Gözlerimden bir aksa
Bir aksa bir damla yaş
Islansa da seccadem
Ben onu sevemedim
Beni sevdiği kadar
.

Evcilik oynarken
başlar
bebek yapar
özenle kundaklar
süsler.

Görmüyorsun bilmem sana ne oldu,
Hani nerde âşkla bakan gözlerin.
Bahçemizde çiçeklerin hep soldu,
Yüreğimde çiçeğini özlerim.

Tarlalarda buğdaylar başak başak,

Atladım kıratıma
Dört nala gidiyordum
Kır atımı vurdular
Beni öldü sandılar

Adalete güvendim

Şu dünyadan geçer oldum
Görmesemde seçer oldum
Gece gündüz biçer oldum
Birtek tohum ekmesemde.

Var mı aslı yok mu bunun?