Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Durgun suya taş attım,
Başladı ağlamaya.
Dalga dalga göz yaşı,
Başladı oynamaya.
XXXXX

Sevmek verdinse bana
Seveceğim elbet sonuna kadar
seni.
Senin âşkın bana
Sevdirsin sevdirsin sevdirsin
Senin her eserini.

Biliyorum,
Derdim seni hiç ilgilendirmiyor.
Şiirlerim derdini dillendirmiyor.

Oysa derdin,derdim.
Kaç defa mektup gönderdim.

Bir girip otursam yâr kucağına,
Kıyametler kopsa inmeyeceğim.
Tutuşup çağırsan,eğer yanına,
Pişmanım desen de gelmeyeceğim.

Dünyamı kararttın bahar yaz iken,

Hayırda da hayır var,
Evette de hayır.
Her inişin sonunda,
Bir dağ bir bayır.

Kaç defa kalktım

Lanet olsun Allah için haine,
Sebep olan bebelerin katline.
Vuracaksan gel beni vur alnımdan,
Sen sebepsin içimdeki bu kine.

Zalim işi bu ahlaksız pusular,

Sevgi merhamet kin,
Savaş barış,din.
Cömertlik israf,
İntikam ve af.
Söz kelime harf.
Normal anormal tuhaf,

'Eğer bir gün ölürsem gençliğime doymadan,
Tırnaklarımla kendi mezarımı oymadan.
Mezarcıya acırım,silerken terlerini,
Kimler kazar kimbilir kimlerin yerlerini.

Son olsun uykusuz gecelere,
Gün sevgiyle doğsun pencerelere.
Bir konsun yemekler tencerelere,
Gönüllerde bir tek hasret kalmasın.

Korkmuyorum bayılıp ayılmaktan,

Ne fakirden alırsın
İbret,
Ne zengin,
Ne denginden,
Bol bol edersin şikayet
kaderinden.