Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Hasretini çektiğim,
Çok vefasız biriydi.
Yoluna gül döktüğüm,
Çok vefasız biriydi.

Onu melek sandığım,

Bu sana son yalvarışım, son isteğim bu gelemem,
İçimdeki kor ateşin, nasıl sönecek bilemem,
Eller ayırmadı bizi, sen yok ettin sevgimizi,
Kalbimdeki yara izi,nasıl silinir bilemem.

İçimde hep yaşıyordun, sendin benim tüm niyazım,

Bu son bakışın beni, tâ maziye götürdü
Gamlı olan yüzüm hep, seni beklerken güldü
Bu defa gidişinle, son yaprağım döküldü
Gamlı olan yüzüm hep, seni beklerken güldü

Giderken ardından hep, sessizce susan bendim

Cân ki tenden ayrılırken, nûr-i anyâr ve Mevlâ’m
Hak yolundan menzilim var, asla etmem hi bir gam
Ben bu dünyâ ülfetinden, korkar oldum her bir ân
Hak yolundan menzilim var, asla etmem hiç bir gam.

Bu akşam gözlerimden, iki damla yaş akar
Akıp giden yıllara, sitem etsem ne çıkar
Tabipler de çaresiz, derman yoktur derime
Akıp giden yıllara, sitem etsem ne çıkar

Bu ateşi kor gibi, yaktın gittin kalbime,
Aylar yıllar geçti de, gelemedim kendime.
Gözlerimden gitmiyor, gölge gibi hayâlin,
Aylar yıllar geçti de, gelemedim kendime.

Bu gece tâ fecre kadar, düşündüm hep seni andım,
Bana öyle zulmettin ki, derman değil dertler verdin.
Feryâdım göklere çıktı, bunu neden anlamadın,
Bana öyle zulmettin ki, derman değil dertler verdin.

Geçmişi hiç düşünme gel, yalvarırım ne olursun,

Bu gün kalbimde bir umut, gözlerimde hasretin var,
Yarın kalbim, sen’le dolu, içimde sen olacaksın.
Yıllarca silinmeyecek, bendeki bu anılar,
Yine kalbim, sen’le dolu, içimde sen olacaksın.

Yeter ki sen hep gülümse, ruhuma hep bahar gelsin,

Bu kara yazıyı, ben yazmadım ki,
Kaderim böyleymiş, kime ne diyem,
Baharı görmeden, ömrüm tükendi,
Kaderim böyleymiş, kime ne diyem,

Vefasız sevgili, yüzüme baktı,

Birlikteyken her zaman, mutlu günümüz vardı,
Sana olan sevgimi, sen gidince anladım.
Öyle zor ki sensizlik, ruhumu hüzün sardı.
Sana olan sevgimi, sen gidince anladım.

Tatsız geçti günlerim, anılarla yaşadım,