Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Bu gece tâ fecre kadar, düşündüm hep seni andım,
Bana öyle zulmettin ki, derman değil dertler verdin.
Feryâdım göklere çıktı, bunu neden anlamadın,
Bana öyle zulmettin ki, derman değil dertler verdin.

Geçmişi hiç düşünme gel, yalvarırım ne olursun,

Bu gün kalbimde bir umut, gözlerimde hasretin var,
Yarın kalbim, sen’le dolu, içimde sen olacaksın.
Yıllarca silinmeyecek, bendeki bu anılar,
Yine kalbim, sen’le dolu, içimde sen olacaksın.

Yeter ki sen hep gülümse, ruhuma hep bahar gelsin,

Bu kara yazıyı, ben yazmadım ki,
Kaderim böyleymiş, kime ne diyem,
Baharı görmeden, ömrüm tükendi,
Kaderim böyleymiş, kime ne diyem,

Vefasız sevgili, yüzüme baktı,

Bu sana son yalvarışım, son isteğim bu gelemem,
İçimdeki kor ateşin, nasıl sönecek bilemem,
Eller ayırmadı bizi, sen yok ettin sevgimizi,
Kalbimdeki yara izi,nasıl silinir bilemem.

İçimde hep yaşıyordun, sendin benim tüm niyazım,

Bu son bakışın beni, tâ maziye götürdü
Gamlı olan yüzüm hep, seni beklerken güldü
Bu defa gidişinle, son yaprağım döküldü
Gamlı olan yüzüm hep, seni beklerken güldü

Giderken ardından hep, sessizce susan bendim

Dünya malı bir yana, huzur dolu bir nefes
Sağlık varsa göğsünde, dar gelmez hiçbir kafes
Güneş başka doğarsa, neşe dolar her bir ses
Can sağlığı olmadan, boş olur her bir heves

Cân ki tenden ayrılırken, nûr-i anyâr ve Mevlâ’m
Hak yolundan menzilim var, asla etmem hi bir gam
Ben bu dünyâ ülfetinden, korkar oldum her bir ân
Hak yolundan menzilim var, asla etmem hiç bir gam.

Bir ince belli bardak, elde sıcak bir buhar,
Sanki dertler dağılır, biter içteki efkâr.
Nerede bir demlik var, orada huzur başlar,
Çay nerede varsa, mutluluk oradadır,

Kaşığın sesi gelir, sessizliği böler de,

Cihanı fethetsen de, kalp kırmak hüner değil,
Gönül yıkan sultanın, tacı muteber değil,
Zorbalıkla kazanan, hiçbir şey zafer değil,
Keskin kılıç yumuşak, bir ipliği kesemez.

Öfkeyle kalkan insan, inan kendine vurur,

Çocuk kaldı benim, hep bu yüreğim
Herkesi ben dürüst, hep insan bildim
Dünya bir panayır, yeriymiş meğer
Bilmeden ben dönme, dolaba bindim

Dönen bu dolaplar, tuzakmış kandım