Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Yaşanan tüm bu aşklar, tekrar başa alınsa,
Düşünceler değişir, başka aşklar gelişir,
Sadâkat yeminleri, uçar gider havaya,
Renkler zevkler yok olur, tercihleri değişir.

Ne kadar seversen sev, gün gelir unutulur,

Seninle bahar gelir, kış biter gül açardı
Yanında huzur bulur, kalbe sevinç saçardı
Gezdiğimiz her yerde, sevgi muhabbet vardı
Yanında huzur bulur, kalbe sevinç dolardı

Bir tebessüm yeterdi, gönlüler şenlenirdi

Seninle özlediğim, birçok emelim vardı,
Bu hasretlik yangını, bütün rûhumu sardı,
Su gibi aktı yıllar, her arzum yarım kaldı,
Unutmuşum gülmeyi, senden ayrı kalınca,

Kapıldı mâhzun gönlüm, elâ gözlere kandı,

Seni dizeye dökmek, tarif etmeye yetmez,
Sana olan bu sevda, ömür bitse de bitmez,
Bu tılsımlı saraydan, gölgen bile hiç gitmez,
İçimde yaşıyorsun, kimseler görmez seni.

Gönül bahçemde açan, solmayan bir çiçeksin,

Senin aşkınla tattım, ben sevgiyi neşeyi,
Bana sen öğretmiştin, tâ yürekten sevmeyi,
Nasıl oldu bilmedim, sildin kalpten her şeyi,
Bana sen öğretmiştin, tâ yürekten sevmeyi,

En güzel duygularla, bağlanmıştım ben sana,

Senin bakışın var ya, güneşi de durdurur,
Işığın yeter bana, şavkın kalbi doldurur,
Öyle bir güzelsin ki, gözlerin hayat verir,
Işığın yeter bana, şavkın kalbi doldurur,

Kurduğum hayallerde, inan yalnız sen varsın,

Seni ne zaman görsem, gönlüme neşe gelir,
Elâ gözlerim bana, yaşamak şevki verir,
Sen sinemde bir cansın, içimde heyecansın,
Elâ gözlerin bana, yaşamak şevki verir,

Nefesim sana ait, kalbimde çarpan sensin,

Servetine güvenip, nefsine boyun eğer,
Malı aziz edeni, Allah da, rezil eder,
Biriktirdiğin altın, söyleyin neye değer?
Malı aziz edeni, Allah da rezil eder.

Saraylarda oturup, fakiri görmez gözü,

Servi boylum gelse de, tutsa benim elimden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden
Sevgilim dese bana, o nâzende dilinden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden

Hislerime ne sayfa, ne de sözlerim yeter,

Sessizce boyun eğip, her denene kanarsın,
Kendi kuytu dünyanda, bir teselli ararsın,
Günü birlik yaşayıp, her ateşe yanarsın,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Gözlerin kapalıdır, görmezsin gerçeğini,