Sessizce Boyun Eğip Şiiri - Fevzi Şahingöz

Sessizce boyun eğip, her denene kanarsın,
Kendi kuytu dünyanda, bir teselli ararsın,
Günü birlik yaşayıp, her ateşe yanarsın,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Gözlerin kapalıdır, görmezsin gerçeğini,
Bir rüzgârla savurur, ömrünün çiçeğini,
Kendi elinle ördün, o kader ölçeğini,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Sürü nereye gider, oraya akar sesin,
Tükenir taze umut, kesilir de nefesin,
Anlarsın ki nafile, kurduğun her hevesin,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Bilinmez bir boşlukta, iz sürer giderayak,
Sırtında ağır yükler, elinde kırık dayak,
Uyanmazsan uykudan, her yerin olur tuzak,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Çobanın kavalında, sahte bir huzur gizli,
Adımların belirsiz, ruhun ise pürüzlü,
Kaderin bu döngüsü, her zaman ikiyüzlü,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.