Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Karanlıkta fener sensin, çıkmaz yolda rehbersin,
Yüce Rabbim neyi görsem, her şeyde hep sen varsın,
Şu garip gönlümü her an, tecelliyle beslersin,
Yüce Rabbim neyi görsem, her şeyde hep sen varsın.

Çiçekteki zarif renkler, gökteki nur senindir,

Yüzüne bakmaya, yetmezdi gücüm,
Sensizlik içimde, bitmeyen sızım,
Hala dudağımda, o son bir sözün,
Adını dilimden, ah sökebilsem.

Yolların sonu hep, sana çıkmasa,

Yüzünü görmeyeli, bahar bana kış oldu,
Şu koskoca dünyanın, zevki bana boş oldu,
Hasretinden gözlere, her gün biraz yaş doldu,
Gurbet de kimsesizim, buna sebep yar oldu.

Yol bitti ömür bitti, dinmedi hiç gözyaşım,

Zaman akıp gidiyor, yılları sayamadım.
Birkaç günlük anıyı, ben asla unutmadım,
Gözlerim hep yollarda, her dem onu bekledim,
Birkaç günlük anıyı, bir ömre bedel saydım.

Ne saraylar ne hanlar, ne bu yalan saltanat,

Zihin yorgun, beniz solgun, tükendi şevki gönlümün,
Hazan ile geçti yıllar, son mevsimidir ömrümün,
Hayal oldu tüm anılar, yaşanmamış zaman gibi,
Hazan ile geçti yıllar, son mevsimidir ömrümün,

Misafiriz bu dünyada, doğduğumuz günden beri,

Zorla gel gözyaşı dök, şu kabrimin başında
Burada yatan kişi, daha çok genç yaşında
Yanında getirdiğin, bırak o solan gülü
Yeter kabrinde gülsün, bahtı gülmeyen ölü

Adımı fısıldayıp, eğil toprak üstüne

Yıllarca kalbimde sakladım seni,
Hep benim yanımda olasın diye,
Sevgi ateşinde erittim seni,
Akıp da gönlüme dolasın diye.

Ne yazık ki gittin artık maziye,

Yıllarca temiz bir aşkla, sevdi seni deli gönlüm,
Her lahza seni anmakla, geldi geçti benim ömrüm,
Hep yaşadın hayalimde, düşlerimde seni gördüm,
Her lahza seni anmakla, geldi geçti benim ömrüm.

Şu gönlüme mekân kurdun, habersizce ben bilmeden,

Yıllar geçip gitse de, silinmez asla izin,
Sen damarımda bir kan, içimde bir nefessin
Ne mevsimler soldurur, ne de diner bu sızın
Sen damarımda bir kan, içimde bir nefessin

Dünya dursa ne çıkar, sen içimde akarken,

Yıllar geçti ömrümden, hala hüznüm bitmedi,
Sensiz geçen günlerde, gözyaşım hiç dinmedi,
Yokluğunda hep yandım, ne yaptıysam sönmedi,
Sensiz geçen günlerde, gözyaşım hiç dinmedi

İçimdeki bu coşku, gülüşünle çağlasın,