Yüzünü görmeyeli, bahar bana kış oldu,
Şu koskoca dünyanın, zevki bana boş oldu,
Hasretinden gözlere, her gün biraz yaş doldu,
Gurbet de kimsesizim, buna sebep yar oldu.
Yol bitti ömür bitti, dinmedi hiç gözyaşım,
Yastık oldu hep taşlar, dertlerle doldu başım,
Yâd eller feryadımdır, benim bir tek yoldaşım,
Gurbet de kimsesizim, buna sebep yar oldu.
Kader beni götürdü, gurbet oldu meskenim,
Ateşe attı beni, küle döndü bu tenim,
Dermanı beklediğim, cellat oldu o benim,
Gurbet de kimsesizim, buna sebep yar oldu.
Ne bir selam var ondan, ne bir haber ulaşır,
Zifiri karanlıkta, dertler bana dolaşır,
Ayrılığın sancısı, gittikçe fazlalaşır,
Gurbette kimsesizim, buna sebep yar oldu.
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!