Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Gönül bağım bozuldu, soldu taze güllerim,
Gözyaşımla ıslandı, büküldü hep dallarım,
Geceler boyu sürer, bitmez benim yollarım,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Yüreğimde kor ateş, her gün içten yanarım,

Gönül bağım bozuldu, soldu gönül çiçeğim,
Bilmem ki bu dünyada, daha ne çekeceğim,
Kaderin rüzgârıyla, savrulup gideceğim,
Kış uzadı, yaz kısa, çabuk geldi sonbahar.

Umutlar birer birer, döküldü yaprak gibi,

Gönül bağım yeşerir, sevgi ile dolunca,
Evde huzur var ise, en büyük bir servettir,
Bütün dertler silinir, ailem yâr olunca,
Evde huzur var ise, en büyük bir servettir.

Nice hanlar yıkılır, temelinde sevgi yok,

Gönül bağım yeşerir, ben seni gördüğümde,
Güzelliğin efsane, öylesin sen gönlümde,
Aşkın narı can yakar, kalbimdeki közünde,
Güzelliğin efsane, öylesin sen gönlümde.

Yeryüzünde bir melek, gökte parlayan aysın,

Gönül bağında hep, güller perişan,
Bülbül feryat eder, işitmez misin?
Gözümden dökülen, yaşlar bir tufan,
Sana yanan canı, hiç görmez misin?

Sensiz geçen günler, yük olur bana,

Gönül bağında açan, nadide bir çiçeksin,
Kuruyup gazel olsan, kalbimde yeşerirsin,
Yaşadığım hayatta, neşemin sebebisin,
Kuruyup gazel olsan, kalbimde yeşerirsin.

Zaman ayaz estirse, dökülse tüm yapraklar,

Gönül bağın sarsılsa da, umudun hiç tükenmesin,
Gözündeki her damla yaş, tebessüme yerin versin,
Yüreği saf olan dostlar, hayatına ışık sersin,
Yanında huzur bulduğun, her insanda bir servettir.

Dünya malı gelip geçer, baki kalmaz hiçbir zaman,

Gönül bağı talan olmuş, baykuş konmuş gül yerine,
Hasret oku saplanınca, iner sızım en derine,
Derman için sığınmışım, yârimin o gözlerine,
Bana aşktan haber bir ver, bitsin artık cevri cefa.

Yollar uzun menzil uzak, ne gelen var ne de bir ses,

Gönül bahçem bozuldu, hazan düştü bağıma,
Dertli dertli söylerim, gençlikteki çağıma,
Gözyaşım derman olmaz, sinemdeki yarama,
Bilmem nasıl anlatsam, içimdeki yangını.

Gurbet elde yorulup, yollara baksam bile,

Gönül bahçemde açan, solmayan tek çiçektin,
Ruhuma ilham veren, o en kutsal gerçektin,
Zamanın ötesinden, çıkıp da gelecektin,
Anılarla yaşadım, o güzel günlerimi.

Maziye bakıp her gün, ismini hecelerim,