Gönül Bağım Şiiri - Fevzi Şahingöz

Gönül bağım bozuldu, soldu taze güllerim,
Gözyaşımla ıslandı, büküldü hep dallarım,
Geceler boyu sürer, bitmez benim yollarım,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Yüreğimde kor ateş, her gün içten yanarım,
Dışarıya gülsem de, gizli gizli ağlarım,
Talihin çarkı dönmez, her an dünü anarım,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Derdimi ellere hep, neşe diye sunarım,
Gözümden yaş aksa da, normal diye sayarım.
Sessizliğin koynunda, bir teselli ararım,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Sırrımı rüzgâr bilmez, duman çökmüş serime,
Keder sığmaz olmuştur, şu daracık yerime.
Vurgun yemiş duygular, dokunuyor derime,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Dağlar gibi dik durup, boyun eğmem namerde,
Çare arayıp durmam, derman diye bu derde.
Kimse bilmez sızımı, saklı kalır içerde,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.