Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Tebessüm ederek, yüzüme bakma,
Aklımdan çıkmayan, sen değil misin?
Her dem yanımdayken, birden kaybolan,
Yollara düşüren, sen değil misin?

Kırmızı gülleri, saçına takan,

Senden ayrı kalınca, gönül hep seni özler,
Unuttum ben gülmeyi, anlatamaz bu sözler,
Sensiz geçen her günüm, derdime bin dert ekler,
Unuttum ben gülmeyi, anlatamaz bu sözler,

Mecnun olsam çöllerde, aşkın ile dolaşsam,

Senden bana yadigâr, kalan bir sarı saçtı
Ruhumda bitmeyen bir, silinmez yâre açtı
Beni yalnız bırakıp, yaban ellere kaçtı
Ruhumda bitmeyen bir, silinmez yâre açtı

Yolları uzaklaştı, giden dönmedi geri,

Senden sonra ben kalbimi, senin aşkınla kapadım
Senle geçen bir günümü, bin yıl gibi hep yaşadım
Yaşadığım anıları, istesem de unutamam
Senle geçen bir günümü, bin yıl gibi hep yaşadım

Gözlerimde sen bir nemdin, gönlümde olan da sendin

Senden sonra ben kalbimi, senin aşkınla kapadım,
Ben seninle o bir günü, bin yıl gibi hep yaşadım,
Yaşanılan anıları, istesem de unutamam,
Senle geçen bir günümü, bin yıl gibi hep yaşadım.

Seninle özlediğim, birçok emelim vardı,
Bu hasretlik yangını, bütün rûhumu sardı,
Su gibi aktı yıllar, her arzum yarım kaldı,
Unutmuşum gülmeyi, senden ayrı kalınca,

Kapıldı mâhzun gönlüm, elâ gözlere kandı,

Servi boylum gelse de, tutsa benim elimden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden
Sevgilim dese bana, o nâzende dilinden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden

Hislerime ne sayfa, ne de sözlerim yeter,

Seni seven bu kalbin,
Feryadını duy artık.
O kadar zalim olma,
Bekletmeden gel artık.

Dünyanın her yerinde,

Sen o kadar güzelsin ki,
Sana bakan meftun olur.
Gülüşün cezp eder beni,
Aklımı başımdan alır.

Bu yerlerde efsanesin,

Sensiz geçen günlerde, mahzun kalbim hep ağlar,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar,
Bakışın yeter bana, nazar değmesin sana,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar.