Gönülden Sevmiştim Ben Şiiri - Fevzi Şah ...

Gönülden sevmiştim ben, kopmaz sağlam bu bağlar,
Yüzüm gülse de her gün, içim durmaz kan ağlar,
Yıkılsa da şu dünya, erise koca dağlar,
Sana sevgim hiç bitmez, sürer Mahşere kadar.

Gözlerinden süzülür, sevdanın bin bir tadı,
Dillere destan oldu, aşkımızın her adı,
Gönlümün sarayında, sensin dertlerin yâdı,
Sana sevgim hiç bitmez, sürer Mahşere kadar.

Bahar gelse ne çıkar, sen yoksan hep kış bana,
Mecnun’un çölü gibi, her yer bir nakış bana,
Ruhumun tek eşisin, kan oldun sen bu cana,
Sana sevgim hiç bitmez, sürer Mahşere kadar.

Yıllar geçip gitse de, sönmez içimde ateş,
Karanlık gecelere, sensin doğan o güneş,
Şu garip gönlüm için, ancak bana sensin eş,
Sana sevgim hiç bitmez, sürer Mahşere kadar.

Hasretin rüzgârıyla, savrulsa da bu ömür,
Aşkınla yanan yürek, sanma olur bir kömür,
Vuslatın emir gibi, kalbe vurulmuş mühür,
Sana sevgim hiç bitmez, sürer Mahşere kadar.