Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Gönlümde solan gülün, artık eski adı yok
Gittiğin günden beri, buraların tadı yok
Sabahlar şimdi sessiz, rüzgâr bile esmiyor
Gittiğin günden beri, buraların dadı yok

Hiç tebessüm kalmadı, bakınca aynalara

Gönlümün her köşesi, seninle hayat bulur,
Gözlerine bakınca, dertlerim hep son bulur.
Sensiz geçen günlerim, bana hep zindan olur,
Gözlerine bakınca, dertlerim hep son bulur.

Baharı müjdeler hep, senin gül yüzün bana,

Gönlümün sarayı, virane oldu,
Umutlar tükendi, hayaller soldu,
Kaderim her zaman, benden öç aldı,
Umutlar tükendi, hayaller soldu,

Güneşim doğmuyor, ufuk kapalı,

Gönlünü kaptırma, boş hayallere,
Ömrünü harcama, giden günlere,
Bakıp da ağlama, eski dünlere,
Yeniden seversin, canın sağ olsun.

Bir kapı kapansa, biri açılır,

Gönül bağım bozuldu, soldu taze güllerim,
Gözyaşımla ıslandı, büküldü hep dallarım,
Geceler boyu sürer, bitmez benim yollarım,
Sabır suskunluk değil, duyulmayan feryattır.

Yüreğimde kor ateş, her gün içten yanarım,

Gönül bağım bozuldu, soldu gönül çiçeğim,
Bilmem ki bu dünyada, daha ne çekeceğim,
Kaderin rüzgârıyla, savrulup gideceğim,
Kış uzadı, yaz kısa, çabuk geldi sonbahar.

Umutlar birer birer, döküldü yaprak gibi,

Gönül bağım yeşerir, sevgi ile dolunca,
Evde huzur var ise, en büyük bir servettir,
Bütün dertler silinir, ailem yâr olunca,
Evde huzur var ise, en büyük bir servettir.

Nice hanlar yıkılır, temelinde sevgi yok,

Gönül bağım yeşerir, ben seni gördüğümde,
Güzelliğin efsane, öylesin sen gönlümde,
Aşkın narı can yakar, kalbimdeki közünde,
Güzelliğin efsane, öylesin sen gönlümde.

Yeryüzünde bir melek, gökte parlayan aysın,

Gönül bağında hep, güller perişan,
Bülbül feryat eder, işitmez misin?
Gözümden dökülen, yaşlar bir tufan,
Sana yanan canı, hiç görmez misin?

Sensiz geçen günler, yük olur bana,

Gönül bağında açan, nadide bir çiçeksin,
Kuruyup gazel olsan, kalbimde yeşerirsin,
Yaşadığım hayatta, neşemin sebebisin,
Kuruyup gazel olsan, kalbimde yeşerirsin.

Zaman ayaz estirse, dökülse tüm yapraklar,