Gönül Bir Viranedir Şiiri - Fevzi Şahingöz

Gönül bir viranedir, her köşesi bin keder,
Bu bitmez yalnızlıklar, hep ölümden de beter.
Yollarını gözlemek, ömre bedel olsa da,
Bir ümit kırıntısı, bir ömür boyu yeter.

Güneş doğsa ne çıkar, her günüm zifir kara,
Kapanmak bilmez asla, kalpte açtığın yara.
Feryadımı duymaz mı, o vefasız sevgili?
Savruldu küllerimiz, başka başka diyara.

Mevsimler gelip geçer, değişmez benim yasım,
Sessizliğe büründü, dert ortağım yoldaşım.
Kadehlerde ararken, teselliyi nafile,
Yastığıma her gece, akar düşer gözyaşım.

Hasretin rüzgârıyla, savrulurken bu başım,
İçimde bir kor yanar, tükenmez hiç telaşım.
Artık ne bir ses bekler, ne bir haber umarım,
Toprakla sırdaş oldu, hayallerim her taşım.

Dillerde aynı şarkı, hep o hicran yarası,
Sanki hiç bitmeyecek, gönlümün bu karası.
Hangi yana baksam hep, senin hayalin durur,
Açıldı ruhumuzun, telafisiz arası.

Bir garip yolcu oldum, meçhul artık durağım,
Söndü bütün ışıklar, tütmez oldu ocağım.
Meyler de sustu artık, derman değil sızılar,
Hasretinle sarıldı, bu boş kalan kucağım.