Hani demişya şair; 'bir gülüşü var, ömre bedel' diye.. Hah! Tam da ondan işte! Bir gülüşü var ki, görsen. Yok yok, sen görmesen.. Bir ben görsem.. Tek ben, sadece ben görsem! O gülüşün ardındaki tatlılığı.. O tebessümdeki farklılığı.. Saatlerce izlenebilecek o gözlerdeki aydınlığı.. Bir bilsen.. İnan aşık olurdun; benim gördüğüm gibi, sen de görsen..
Ricâmdır, sabret, zehir katma sevgi aşıma. Zorlu yollardan geçtim, onca yıl, bir başıma. Öyle muazzam bir şeydir ki güven. İncitme gönlümü, Allah aşkına..
Yaşıma bakıyorlar; insanım. Yaşımla yargılıyorlar; insanım. Yaşıma aldanıyorlar; insanım. Gözyaşımı bilmiyorlar; insanım!
Bir konuyu değerlendirirken, tartışırken ve araştırırken ÖNCE şu iki soruyu muhakkak sormalıyız kendimize:
"Bu konuda doğru olduğuna inandığım şeyleri mi teyit etmek istiyorum? Yoksa meselenin doğrusunu mu bulmak/öğrenmek istiyorum?"
Şayet herhangi bir konuda samimiyetle DOĞRU'nun peşindeysek; önce o konuya yaklaşım biçimimizin doğruluğunu sorgulamalıyız.
Ümidlerim var benim, Avrupa'dan Asya'ya. Duygular içimde deniz derya gibi. Söylenecek sözüm var her bir kıtaya. Kalabalığım, bir o kadar da yalnız; tıpkı İstanbul gibi..
O kızınca da güzel, kızarınca da. Kavuşunca da güzel, ayrılınca da. Başbaşkadır özlemimde yeri. En çok da o Istanbul gözleri..
Ne geçmişin hüznü, ne de geleceğin kaygısı olsun yüreğinde. Hayat bir ders ise, ders aranmalı her zerresinde. Doğduğun günden bugüne ve yaşadığın her yaşın hikayesinde; Mevlâ'ya dair mucizeler olsun, her yaş değişiminde.. İyi ki doğdun..
Hayatında kaç kez aynı yerden kırılır insan?
Kaç kez vurulur mesela, aynı zaaflarından?..
Merhaba dedi, kalbim kalbine. Selâm eyledi,
kalbi kalbime. Gönlüme tercümân iken gözleri; tebessümüyle dillendi, aşka dair sevgi sözleri..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!