Fetih Coşkunsu Şiirleri - Şair Fetih Coş ...

Hasretle çevrilidir her yanım. Hasret yüklüdür her bir ânım. Hasretle dolu bir çok anım. Hasretle sınanırım, hasretliktir ahûzârım..

Sevgiyle beslenmiş bir hasretin ardından, zamanın vurduğu, bir aşığın yüreğinden çıkagelen haykırıştır benimki. Her derde deva olan sabrın, sevdayla karşı karşıya geldiği anda, O müthiş teselliye sımsıkı sarılmaktır benimki..

Dünden bugüne, bugünden yarına ince bir sitem, uzağımda kalan bir sevdaya bir sesleniştir benimki. Alışılmışlığın dışında kalbe yüklenen dertlerin tadına varmışcasına, aşığım senden geleni çekmeye..

Bundan böyle gözüm de dillenmiyor artık. Dışım da suskun, içim gibi. Bir kapı ki ardına kadar açık yüreğimde; yeter ki gel diye. Gel ki, barışamaz oldum yokluğunla ve tek bir dörtlüğe sığdırdım dile gelmeyen hasretimin mektubunu;

Dalıp gidersin bazen bir ekranın ardına, binbir hatıra canlanırken hayallerin hatrına..

Bir hatıra bırak, hüzün izleri olmayan. Bir hatıra bırak, yaramı kanatmayan. Bir hatıra bırak, dünün izleri olmayan. Bir hatıra bırak, dünyamı karartmayan..

Güzellikleri alıp götürdü, darmadağın bıraktığın hisler. Hasretle coşarken gönül ırmağım, bak yaşla doldu gözler. Nice anı var arda kalan, acımasızca birbirini suçlar. Gönül okşayan bir hatıra bırak neolur, gönülgözüm suretini özler..

Bir hatıra bırak, hüzün izleri olmayan. Bir hatıra bırak, aşksız anılmayan. Bir hatıra bırak, sözün izleri olmayan. Bir hatıra bırak, seni benden ayırmayan..

Bir tebessümle anlasın hâlden ehil olan. Hani hep hasret midir, aşığın kalbine dolan? Bir sen sev, sen sar beni. Gözlerindir; hatrımda senden hatıra kalan..

Bir yuvamız olsa, huzurla yaşasak
Havası sen olsa, tadı tuzu sen
Bir yavrumuz olsa, öpsek koklasak
Kokusu sen olsa, duruşu bakışı sen..

Aşımız sevgi olsa, herşeyden özeli

Seni sevmek güzel.
Seni sevmek başka.

Seninle sevgiyi yaşamak...
Hayali bile düşürüyor aşka.

Tercih'den ibarettir hayat; yaşadıklarımız tercihlerimize, tercihlerimiz de yaşadıklarımıza bağlıdır..

Ne gösterişte, ne de israfta gözüm olmadı hiç bir zaman. Materyalistliğin renklendirildiği bu çağ'da, ben minimalist olmayı seçtim. Kendimi kimseye, kendime bile, "ispatlamak" iddiasında bir hayat anlayışım yoktur.

Zekâm kadar sorguluyor, aklım kadar algılıyor, takvâm kadar uyguluyor ve imkânım kadar yaşıyorum hayatı..

Her gün biraz daha neyi öğrenip, öğrenmediğini öğreniyor insan..