Her gün yine sevmek seni, zamandan münezzeh bir anda. Güne seninle başlamak mesela, her gün farklı bir zamanda. Tane tane tanımak seni. Ve seni biriktirmek adetâ; gönül kumbaramda..
İnsan sevmediğini gönülsüz de olsa ağırlayabilir. Fakat, sevmediğinin yanına gönüllü olarak gitmez.
Sadece bir avuç gözyaşı; Yeter anlatmaya, kederi tası. Eğmeden, dik tutarak başı. Yol alır hem kendisi, hem hayası..
İçimde ne fırtınalar koptu benim. Şimşeklerin inadına hep güldü yüzüm. İçimde ne depremler oldu benim. Enkazların inadına hep güldü yüzüm..
Türlü mevsimler geldi geçti hayatımda. Yönsüz nice rüzgarlar, sevgi bağımda. Diyar diyar savrulsam da gençlik çağımda. Sınırların inadına hep güldü yüzüm..
Gülsün güleryüzün. Gül'sün, ey güleryüzüm.
Sen gül ki, güller açsın gülbahçemde. Gülüşün
gülistân olsun gönülbahçemde..
Hoşgeldin, Ey Günüm.. Hoş gel ki, nurunla aydınlat sabahımı. Hoş gel ki, yaz eyle sonbaharımı. Çileyle geçen dünlerime teselli için. Hoş gel ki, gül eyle zahmetli yollarımı..
Edepsizleşirken gurur tanımayanların, sıra özür dilemeye gelince gurur yapması; ne
garip değil mi?!
Sen gözü kapalı güvenirken; o göz göre göre güvenini yıkabilir. Öyle muazzam bir şeydir ki, güven; oluşması seneler, yok olması saniyeler sürebilir..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!