Marifet poz vermekte değil, o pozların hakkını verebilmektedir! Verilen pozlara dair bir icraat yoksa, hatıralar bile manasını yitirir..
Doğru cevabı sınav bittikten sonra vermek, sınava verilecek notu değiştirmez.. Hayatın sınavları da öyle!
Nice yıl geçmiş, senden habersiz. Bir garip kalmışım, sensiz kimsesiz. Aşk ile yanan olur mu Yârsız? Ben beni bileli, hep sana muhtaç..
Ben beni bileli, hep sana muhtaç. Ben beni bileli, sendedir ilaç. Ben seni bileli, ben bana yabancı..
Sardım da seni, gözümü yumdum. Can bilip canıma, Yâr seni umdum. Tac edip ömrüme, sevginle doldum. Ben beni bileli, hep sana muhtaç..
Ben öyle hayatımda bir kez sevemezdim; yüzerken gönül denen sevda denizinde. Ben öyle birini bir ömür bekleyemezdim; bu can, koca bir sevgi yuvasıyken tenimde. Çok sevdim, bir çok kez sevdim. Yârim olanlar bilir, ben hep sevdim..
Sessizliğin bile bu aşığına bir özlem nedeni. Ey gönlümün yenicik gülü, cevabın tamam mıdır? Hasretle yüklü ellerim, saramazken bedenini. Sevda bahçemin biricik bülbülü, beklediğin zaman mıdır?..
Ağır gelir yokluğun, gönlümün dozuna. Rest çeker şu kalbim, yolların tozuna. Selâmımız olsun isterim, hayatın kozuna. Ey soluğumun ilac-ı sümbülü, hasret dediğin her an mıdır?!..
İmtihândır, imtihândandır herşey.
Hayat bana, vakti gelene kadar susmayı ve sabretmeyi öğretti. Bir ortamda söz sahibi değilsem, tribünden izlemeyi öğretti. Fakat aynı hayat, vakti gelince, insanlara bedel ödetmeyi de öğretti.
Bulunmam gerektiği düşünülen bir yerde görünmüyorsam, orda olan bitenden habersiz olduğumdan değildir.
Herşeyin hayırlısını dilediğimiz kadar, bir de harekete geçsek; neler düzelecek kimbilir..
Aşık olasım var sana, bir ömür sevesim. Sen olup, sen ile sevip, seninle sevinesim. Ayrılırken, ah o sarılmayıp yutkunan nefesim. Hiç sorma, tuttu işte çocuksu bir çekinesim..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!