Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Baş eğme sen deli gönlüm baş eğme
Var git gonca güle selam sunda gel
Yâd elde yaşayan goncaya değme
Var git gonca güle selam sunda gel

Han tut bir sahrada kırıma kolunu

bu canımı verdim

Sevdim sevda yoluna ben bu canı veririm
Gel eyleme sevdiğim bana cefa çektirme
Senden uzak kalırsam candan geçer eririm
Gel eyleme sevdiğim gözümden yaş döktürme

Benem

Gül dalında sevda çeken ebedî kârı bilir,
Şeyda bülbül otağında dayalı kalan benem.
Resule ümmet olanlar sevdayı yolda bulur,
Zalim nefsin tuzağında sızlayıp yanan benem.

Benim gücüm yetermi

Sana sitem etmeye benim gücüm yetermi
Ben seni ta ezelden Ruhuma aşkla yazdım
Sevk kalbe yazılmışsa böyle sevda bitermi
Ismini ta ezelden gönül bağıma kazdım

Bir gül edasıyla bülbül nazıyla,
Gönlümü firaka daldıran sensin.
Rahmanın emridir yazan yazıyla,
Aşkımı ruhuma sardıran sensin

Bir âşık can verir maşuksuz gezmez

Bülbüller seherlerde sevdasıyla yanarken
Ben seni bu gönlüme sevda ile bağladım.
Bir mecnun Leylasını aşk odunda sorarken,
Ben seni bu ellerde diyar diyar aradım.

Cefa çektirme bana ben sana sevdalıyım,

Nuş edip badeyi candan geçince
Bendeki bu kalbe yara ektiler
Bülbüle yan diyen gülü seçince
Hakka kul ol diye nara çektiler

Mümine taç değil iman gerekir

Canıma yettin


Uzat ellerini uzat sen bana
Aşkınla mest edip bu cana yettin
Ben sana meftunum kıyma bu cana

Ak üstüne kara çalan sevdiğim,
Öz sevdiyse gönül sevdası nerde
Bende bir gül sevdim onun kavliyim,
Göz sevdiyse gönül sevdası nerde

Kanlı yaş karıştı gönül selinde

Çağlayıp cosma...yeni

Dertli coruh gibi çağlayıp coşma
Sevdanı gönlüne çile sevdiğim
Aşkına sınır koy haddini aşma
Yaradandan rahmet dile sevdiğim