Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Sevdam diye yor beni

Çek elini güzel yüzlüm Yaramdan
Sal sahraya sevdam diye sar beni
Göz sevmişse gönül çıkmaz aradan
Dal deryaya sevdam diye vur beni

Sana hamt ettir yarab

Balçıktan yarattığın insandaki sureti
Tefekkür eyleyerek sana hamt ettir yarab
Kâinata yaydığın eşyadaki hikmeti
Tefekkür eyleyerek sana hamt ettir yarab

Anlımda yazı var özümde gam var
Bu sinem dağlandı durmuyor sunam
Gönlümde acı var gözümde dem var
Bu sinem çağladı durmuyor sunam

Mecnunlar bu elde Leylasız kaldı

Seveni gözyaşı salınca derde
Dertlerin içinde derbeder olur
Gözdeki yaşların bittiği yerde
Kalpteki sevdalar hep heder olur

Bulutlar coşunca gül açar bağlar

Aşkıma karşılık vermedin niye,
Ben sensiz yalınız yatmam sevdiğim
Sen bana darılıp çok kızdın diye,
Sevdamı ellere satmam sevdiğim

Kalp yakan sevdayı birlikte bulduk

Kanlı yaşla doldurdum, hüzün dolu gözleri
Yorulan bu kalbimle, yaşadım ben yıllarca
Gönlümden siliyorum, sevmediğim yüzleri
Kırılan bu kalbimle, yaşadım ben yıllarca

Bir hayal bir umutla, seyyah gezip yoruldum

Her nefes ardından hay çıkmıyorsa;
Bülbülle dost olan dile yazıktır.
Ağızdan çıkan söz kalp yakmıyorsa;
Bir aşla dost olan güle yazıktır.

Bir hayat bir ömür gün gibi geçer,

Çile çeken anlar kulun dilinden,
Gönlüm ezberlemiş yazıyor hocam.
Ben bıktım usandım elin dilinden,
Elim ezberlemiş yazıyor hocam.

Sevdanın sınırı olmaz diyorlar,

Ey efsunlu gözlerim uyan haber sal yâre
Solgun yapraklar gibi yerde sürünen benim
Sevda düştü gönlüme derdim oldu bin pare
Yorğun topraklar gibi yerde sürünen benim

Sineme bir kor düştü yaş dökerek ağladım

Kurân harflerinin, üstün esrini
Pür kağıt üstüne yazar kalemler
Bir kalp sevdasını,hayat nesrini
Harflerin kasır,ına,çizer kalemler

Dostun cemalini,gülün resmini