Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Bağlar yorgun düşüp hazan vursa da
Sevdayla kavrulan güller bizimdir
Yaban el güllere diken karsa da
Toprakla yoğrulan kullar bizimdir

Gönül dertle dolar çile bağında

Burcundan dumanlar hiç eksik olmaz,
Neden bulutlarla göçersin dağlar.
Zirvende âşıklar eğlenip durmaz,
Neden yükseklerden uçarsın dağlar.

Seher vakti kırklar sende gezinir,

Bir gül cemaline bülbül sesine,
Sadece ben değil kullarda yanık,
Mevla’yı zikir eden kul nefesine,
Sadece ben değil dillerde yanık,

Hakkı hak bilenler hakikat yazar,

Ne mülkünde gözüm var ne de kul cemalinde,
Ben bir yaralı kulum beni affeyle Rabbim.
Ne bir hulk,de gözüm var ne de dil kemalinde,
Ben bir yaralı kulum beni affeyle Rabbim.

Güz geldi hazan vurdu samyeli ver mir vefa,

Eğer gonca gülden ayrı düşersem,
Tutup kollarımdan dara çek beni.
Hak için yanmayan korda pişersem,
Tutup kollarımdan yara çek beni.

Hakkı zikr eden dil hakka ulaşır,

Ölümde ayrılık var hasretlikte gözyaşı,
Yâr için akan yaşlar kalbin özünden gelir.
Yâre âşık olandan eksik olmaz öz yaşı,
Yâr için akan yaşlar aşkın közünden gelir.

Aşk ehli ağlar fakat yâr ağlasa söz olur,

Bu kalbime hırs düştü söz tutmadın yalancı,
Var git şimdi yanımdan artık seni sevmirem.
Gönlüm başka gül seçti bana oldun yabancı,
Var git şimdi yanımdan artık seni sevmirem.

Dağıtmışsın perçemi zülfün telini tara,

Yıkılası fani dünya yüzünden,
Dert düştü gönlüme derbeder oldum.
Gam ve dem eksilmez oldu gözümden,
Dert düştü gönlüme derbeder oldum.

Ah elinden ahu feryat eyledim,

Dünyada hiçbir can kalıcı değil,
Hak için alemi görmeye geldik.
Tüm kalpler Mevlâ’ya vermeli meyil,
Bu elde şu nefsi yormaya geldik.

Bir nutfe sebeptir bir canlı için,

Bir name göndermiş nazlı yâr bana,
Şu gurbette durma gel diye yazmış.
Sevdiğim güzele ben nettim ana,
Var git el yâriyle gül diye yazmış.

Gülleri koparıp serdim çimene,