Feridun Eren Şiirleri - Şair Feridun Eren

Zifiri çöl karanlıklarında
Başımda parlayan yıldızlarla bezenmiş gökyüzü
Her an karşıma çıkmaya hazır perişan seraplarım
Ve beni kendinde sayan gölgeler denizim

Beni kendine kul etme

DA

Seni hangi iklimlerimde sevdim bilmiyorum ama
Tüm günüm ve gecem seninleydi
Denizlerime senin adını vermiştim, bir evlat gibi
Tek başımlayım şimdi, kışın o en zor zemherisinde ulu orta

DAİMA UMUT

Hoş geldin ey çocuk
Rüyama girdin şimdiden
Bir çocuk masumiyeti ile
Umudum ol

Senin ruhunun derinliklerinde
Hala olgunlaşmamış meyvelerin var
Dünyaların hala taze iklimlerimde
Evveli ve ahiri birbirine katan meziyetlerin dil yakıyor

Kır tüm zincirlerini eziyet eziyet

Neden döne döne sende kaybolmak istiyorum
Neden iklimlerime bir defa olsun dalmadın
Mahrum bıraktın kendinde, rüyalarımı
Gözlerim hayranın iken
Sana layık olan ben değil miydim?

DELİKANLI

Seni su taşırken görmüştüm köyün meydanında ilk
Bir sallanışın birde arkadaşına gülüşün vardı
Durup arkana bakışın beni sana yakmıştı
Anlamıştım bendeki tüm hallerin sendede oluştuğuna

DEM

Dem demim bir türlü kıvamımı bulamıyorum
En melankolik anları mı yaşıyorum şu an
Param parça
Sığınacak, ağlanacak bir diz ararken

DENİZİN TAM ORTASINDA


Öyle bildiğin akşamları sevmem
Ya da
Ben yaralanınca pansuman nedir bilmem

DERİN KUYTULAR

Hislerim bugün hiç de eğlenceli değil
Senin bana ettiğine yanıyor
Neden teslim ettim ki atlarımı! diyorum kendi kendime
Neden yollarına tüm kırmızı halılarımı heba ettim ki

DÖRT GÜVERCİN


Güvercinlik boş bugün
Sultanım gelmiş
Gözümün nuru