Ferhat Gören 3 Şiirleri - Şair Ferhat Gö ...

sabahlara karışamıyorum,
ışık benden geçiyor,
ben ondan değil.

sokakta yürüyen herkes,
bir parçamı taşıyor gibi.

bir ses vardı,
şimdi yankısı bile yok.

hatırlamamak istedim,
oldu.
o boşluk

her şeyin sesi vardı,
ben duymuyordum.
çünkü Tanrı’nın sesi,
duyulmaz bir sessizliktir.

ve belki,

I.
Bir gül kurudu masamda,
rengi solmadı; sadece anlamını unuttu.
Belki de çiçekler bile,
sevilmekten sıkılıyordur bazen.

bir sabah uyandım,
göğsümdeki ağırlık gitmişti.
ölmemiştim,
ama eski ben çoktan gömülmüştü.

küllerimden değil,

artık acelem yok.
zamanı kovalamaktan vazgeçeli çok oldu,
çünkü fark ettim,
zaman değil biz geçiyoruz.

bir zamanlar ellerim demire, betona, çizgiye alışkındı;