bir şey çağırdı beni,
adı yoktu.
sadece sessizdi,
ve ben sessizliğe karşı koyamadım.
gözlerimi kapattım,
bir tıkırtı duydum içeriden,
belki damar, belki düşünce.
hangisi hangisine kan veriyor,
ayırt edemiyorum.
“yaşayacaksın” dedi,
bir ses duydum,
herkesin söylediği ama kimsenin dinlemediği bir ses.
bir cümleye döküldü,
hiçbir yere varmadı.
bir kelimeyle her şey değişti.
önce yüzümde,
sonra içimde bir çizik açıldı.
kimse fark etmedi.
çünkü insanlar kırıkları
kozamın duvarı
kimse duymadan çatladı.
dışarıda bir ışık var,
beyaz değil,
acıtır gibi parlayan.
bitti.
ve ben kaldım.
her şeyin geçtiği yerde,
henüz hiçbir şeyin başlamadığı bir sessizlik.
bu gece yine geldin,
hiç ses çıkarmadan,
gözlerinle duvardaki gölgemi silmeye çalıştın.
rüya mıydın,
yoksa rüyanın beni unuttuğu bir an mı?
anlamanın bir saati varmış,
geç kalmak kendime özgü bir ibadet gibi
herkes bir şey satıyor,
boşluk bile fiyat biçmiş kendine
hava ağır, nefes pahalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!